هرروز، کارمندان زیادی از شغل خود استعفا می‌دهند. در ایالات‌متحده آمریکا و غرب اروپا، نرخ استعفای سالانه کمی پایین‌تر از ده درصد می‌باشد درحالی‌که در بخش‌هایی از آسیا این نرخ بسیار بالاتر است. افرادی که امروزه وارد فضای نیروی کارمی شوند بیشتر از نسل قبل انتظار می‌رود که رقص کار نمایند. (رقص کار به الگویی گفته می‌شود که فرد در طی یک یا دو سال شرکتی که در آن کار می‌کنند را عوض نمایند)، این امر نشان می‌دهد که کارفرمایان درزمینهٔ استعفای کارکنان بایستی فراتر از خط‌مشی‌های سازمانی حرکت کنند و یاد بگیرند که کارکنان را تشویق به استعفا سازنده نمایند. در ادامه با هارمه همراه باشید تا راهنمای استعفا کارکنان سازمان را با هم مرور کنیم.

(در همین زمینه می‌توانید گزارش گرایش‌های کلیدی در سرمایه انسانی 2012 شرکت مشاوره PWC را از اینجا بخوانید.)

دلایل استعفا

باوجود شیوع استعفاها در محل کار، امروزه محققان اطلاعات کمی در مورد چگونگی شکل‌گیری تمایل کارکنان به ترک شغل و نحوه تصمیم‌گیری در مورد انتخاب روش استعفای مخرب و یا سازنده برای عملکرد سازمانی دارند. درک اینکه رفتار استعفای توسط چه عواملی ایجاد می‌شود برای شرکت‌ها بسیار مهم است، این موضوع با توجه به نمونه‌های اخیر از استعفای کارکنان رده‌بالا و اعلام آن توسط شبکه‌های اجتماعی که منجر به لکه‌دار کردن شهرت کارفرمای سابق خود شدند بیش‌ازپیش مهم‌تر گشته است. (به‌عنوان‌مثال، استعفای گرگ اسمیت از گلدمن ساکس که در نیویورک‌تایمز منتشر شد و یا استعفای ویدئویی مارینا شیفرین از شرکت انیمیشنی خود که وایرال شد). کارمندان اغلب در مورد راه درست استعفا نیز اشتباه می‌کنند، گواه این موضوع فراوانی تعداد وب‌سایت‌هایی است که به ارائه راهنمایی و مشاوره برای ترک شغل کارمندان می‌پردازند.

پژوهشهای پس از استعفا: مصاحبه خروج

برای درک بهتر روش‌های مختلفی که کارکنان استعفا می‌دهند و اینکه چرا کارکنان در جهت سازنده و یا مخرب استعفا می‌دهند، اطلاعات نزدیک به 300 کارمند و بیش از 200 نفر از مدیرانی که به‌تازگی استعفا داده بودند جمع‌آوری و بررسی شد.

7 سبک استعفا

یافته‌ها ما چنین نشان داد که کارکنان هنگامی‌که سازمان خود را ترک می‌نمایند از یکی از هفت سبک مختلف استعفا پیروی می‌نمایند. رایج‌ترین سبک‌های استعفای چیزی است که ما آن‌ها را «استعفای از روی کتاب» و «استعفای سرسری» می‌نامیم. استعفای از روی کتاب شامل یک جلسه ملاقات حضوری با یک مدیر برای اعلام استعفا و یک زمان‌بندی برای خروج و یک توضیح از دلایل برای ترک شغل است. استعفای سرسری مشابه استعفای از روی کتاب است، به‌جز اینکه جلسه کوتاه‌تری برگزارشده و دلیل برای ترک شغل نیز ارائه نمی‌شود. روش بعدی «استعفای سپاسگزارانه» است هرچند خیلی مرسوم نیست ولی هستند برخی از کارمندانی که با رویه خداحافظی سپاسگزارانه استعفا می‌دهند و در آن با ابراز قدردانی از کارفرمای خود پیشنهاد ارائه برای کمک به دوره گذار استعفا خود را نیز می‌کنند. روش بعدی «در چرخه استعفا» نیز نسبتاً شایع بوده، این‌ روش توسط کارکنان که به مدیران خود اعتماد دارند انجام می‌گیرد و در آن قبل از استعفا به‌طور رسمی به اطلاع مدیر می‌رساند که در فکر استعفا، یا به دنبال کار دیگری می‌باشند.

7 روشی که کارکنان شغل خود را ترک می‌کنند: راهنمای استعفا
7 روشی که کارکنان شغل خود را ترک می‌کنند: راهنمای استعفا

در سمت تیره‌تر از طیف استعفا، برخی از کارمندان شیوه استعفا اجتنابی و یا سوزاندن پل‌ها را استفاده می‌نمایند. «استعفا اجتنابی» زمانی رخ می‌دهد که کارکنان به‌جای دادن اطلاع به رئیس مستقیم خود اجازه دهند که دیگر کارمندان (به‌عنوان‌مثال همکاران، مربیان و یا نمایندگان منابع انسانی) خبر از برنامه آنان برای ترک سازمان پیدا کنند. روش «استعفای سوزاندن پل‌ها»ی بالقوه بین خود و کارفرمای سابق شاید بدنام‌ترین راه ترک سازمان که در حدود یکی از هر ده کارمند آن را انجام می‌دهند. در این روش کارمند به دنبال آسیب رساندن به سازمان و یا اعضای آن هستند و اغلب از طریق توهین لفظی و مشاجره صورت می‌گیرد.

آخرین و کمیاب‌ترین، سبک استعفای که مسلماً در کل یک استعفا نیست روش «استعفای ناگهانی» است. برخی از کارکنان به‌سادگی هرگز دوباره سرکار خود حضور پیدا نمی‌کنند و یا با کارفرما خود دوباره ارتباط برقرار نمی‌کنند. این استعفای ناگهانی می‌توانید به سازمان ضربه وارد کند، چراکه تنها سبکی است که در آن هیچ اطلاعی از ترک شغل ارائه نمی‌گردد.

فراتر از شناسایی روش‌های مختلف که در آن کارکنان سازمان خود را ترک می‌کنند، باید درک نماییم چرا کارکنان یک سبک استعفا را بر دیگری ترجیح می‌دهند. آنچه یافتیم این بود که کارمندان اغلب استعفای خود را به‌عنوان آخرین شانس برای بهتر یا بدتر کردن روابط خود با سازمان و مدیر خود می‌بینند. درواقع، دوعاملی پیش‌بینی کننده سبک‌های استعفا یکی میزان احساس آن‌ها نسبت به منصفانه بودن رفتار سازمان با آن‌ها و دیگری میزان احساس آن‌ها نسبت به رفتارهای سوءاستفاده گرایانه سرپرست مستقیم خود است. کارمندانی که احساس نموده‌اند که سازمان و سرپرست مستقیم با آن‌ها منصفانه برخورد نموده‌اند به‌احتمال‌زیاد هنگام استعفا تمایل بیشتری برای اتخاذ سبک استعفای دوستانه‌تر و کمک و همیاری به سازمان در حین دوره ترک داشتند. از طرفی کارمندانی که احساس کرده‌اند که سازمان با آن‌ها ناعادلانه رفتار کرده و یا توسط سرپرستان مورد آزار قرارگرفته شده بود، بیشتر سعی در اتخاذ روش‌های استعفای خصمانه‌تر و مضرتر برای سازمان و کارکنان آن داشته‌اند.

به‌صورت خلاصه، چگونگی رفتار سازمان و مراقبت از کارکنان نه‌تنها پیش‌بینی کننده این است که آیا آن‌ها کار خود را ترک خواهند کرد یا نه؛ بلکه تعیین‌کننده چگونگی نحوه استعفای آنان نیز خواهد بود. جای تعجب نیست که بیشتر استعفاها برای مدیران ناخوش آیند است، بخصوص وقتی‌که کارمندان به‌صورت سرسری، اجتنابی و یا شیوه سوزاندن پل‌ها سازمان را ترک کنند بیشتر باعث عصبانیت سازمان و مدیران خواهد شد؛ بنابراین کارکنانی که می‌خواهند سازمان خود را در شرایط خوبی ترک کنند باید از استراتژی خروج بالا دوری جویند.

بررسی دلایل استعفا مهمتر از هر چیزی

همچنین درس دیگری برای رهبران سازمانی و کارکنان منابع انسانی از این یافته‌های این است که اگر در یک شرکت تجربه استعفای زشت و ناهنجاری به وقوع می‌پیوندد به‌جای سرزنش و عیب‌جویی از شخصیت کسانی که استعفا دادند، سازمان باید احتمال این را بدهد که کارمندان احساس رفتار غیرمنصفانه دارند و بایستی برای بهبود این وضع مشخص شود که آیا مدیران درگیر نیازمند یادگیری به نظارت ماهرانه‌تر بر کارکنان هستند یا نه.

نویسندگان:
آنتونی کولتز استادیار مدیریت در دانشگاه ایالتی اورگان
مارک بولینو استاد مدیریت در دانشگاه اوکلاهما

7 روشی که کارکنان شغل خود را ترک می‌کنند: راهنمای استعفا
5 (100%) 1 رای

دیدگاه بگذارید

Be the First to Comment!

Notify of
avatar
wpDiscuz